Þá er Oportó kominn til landsins og dvelur nú í einangrun. Við áttum þrjá daga með honum úti og er hann í einu orði sagt frábær persónuleiki. Hann er mjög rólegur og yfirvegaður, ótrúlega blíður og mannelskur. Ég er algerlega heilluð af honum og get varla beðið eftir að tíminn líði þar til hann kemur heim til okkar. Við sóttum hann til Ungverjalands, fórum með þjálfara hans út fyrir bæinn þar sem við fengum að sjá hann í vatnavinnu og við leit að útlagðri bráð. Þá vinnu vann hann mjög vel. Í vettvangsleit hélt hann sig nærri enda bauð umhverfið ekki upp á annað. Þegar gengið er um skóga og akra í Ungverjalandi er auðvelt að sjá hvers vegna það er talinn vera einn af höfuð kostum Vizslunni að vinna nærri og í nánu sambandi við eigandann. Þetta þurfa allir að vera meðvitaðir um þegar Vizslan er valin sem veiðifélagi, ef fólk vill hund sem fer langt út í leit þá ætti það að að mínu mati að velja sér aðra tegund. Oportó dvaldi síðan með okkur í Vín þar sem hann var eins og heimsborgari, fór í göngutúra um borgina og á fína veitingastaði. Alls staðar var hann velkominn enda til fyrirmyndar hvar sem hann kom. Við flugum síðan með hann heim frá Þýskalandi en rétt fyrir flugið á gönguferð okkar um Friedrichshafen kom aðsvífandi stór Schafer hundur sem greinilega hafði lent í höndunum á röngum eigana og réðist á Oportó, ég tel það vera mikla mildi að ekki fór verr en hundinum tókst að bíta í eyrað á Oportó. Við skoðun dýralæknis kom í ljós að bitið var ekki alvarlegt. Vonandi á þetta atvik ekki eftir að hafa áhrif á Oportó gagnvart öðrum hundum í framtíðinni.
Nokkrar myndir frá ferðinni er að finna í myndabanka.